کاملاً منطقی است که جایی که برای شستن دست هایم می روم کثیف است، اما همین که سینک آشپزخانه من می تواند یک ایستگاه آلودگی متقابل باشد، من را عجیب می کند. بعد از اینکه مرغ را مزه دار می کنم یا پوشک کثیف را عوض می کنم ، نمی خواهم جا مایع چشمی خود را به محل پرورش ویروس ها و باکتری ها تبدیل کنم. راه حل نابغه من؟ من یک دستگاه جا مایع چشمی و خودکار که در آمازون پیدا کردم خریدم. استفاده از تلگراف بسیار ساده است که من از آن شگفت زده شدم. اساساً، شما مخزن کوچک را با صابون دستی پر می‌کنید، سپس دست کثیف خود را زیر جا مایع چشمی قرار می‌دهید، و به طور خودکار، با صفر لمس، فقط مقدار مناسبی از مایع پاک‌کننده میکروب را بیرون می‌زند. که من را به دلیل دیگری که به این محصول نیاز داشتم رهنمون می‌شود: بچه‌های من، به قلب کودکان نوپاشان برکت بده، از صابون زیاد یا خیلی کم استفاده کنند. من امیدوار بودم که قطعه اتوماتیک باعث صرفه جویی در هزینه و جلوگیری از اتلاف شود و به همان اندازه مهم، همه ما را از بیماری در امان نگه دارد. معلوم است، من کاملاً در این مورد وسواس دارم. آنقدر که من دومی را برای حمامم خریدم، جایی که بچه‌هایم بعد از مدرسه و رفتن به فروشگاه برای شستن دست‌هایشان می‌روند. اول از همه، پسران من عاشق استفاده از چیزی هستند که به آنها "صابون رباتی" می‌گویند. دستگاه جا مایع چشمی وقتی صابون را بیرون می‌کشد، یک صورتک آبی را روشن می‌کند، گویی به ما یادآوری می‌کند که چند میکروب را دور زدیم. من بیشتر آن را دوست دارم زیرا کارآمد و تمیز است. من زمان زیادی را صرف ضدعفونی و تمیز کردن دیسپنسرهای شیشه‌ای خود کردم (که انصافاً به سرعت کثیف و بدبو می‌شدند)، بنابراین خوب است که یک چیز کمتر برای تمیز کردن داشته باشیم. هنگامی که کودک 3 ساله من آنفولانزا داشت، دستگاه جا مایع چشمی بسیار مفید بود. من برای رفتن به سفر آماده می شدم و واقعاً نمی خواستم مریض شوم، بنابراین دستانم را حدود صد بار در روز می شستم. ناگفته نماند که این دستگاه جا مایع چشمی بود که من را سالم نگه می داشت، اما با دانستن اینکه چقدر راحت و سریع می توانم خود را بشوییم، کلیدی در مغزم روشن شد که به شستن دست ها متعهد بود.